โคลง 4 สุภาพ ตอนม.4 

เซาะซัดทรายน่านน้ำ       ลำเนา ไพรพาน

เสียงป่าเหล่าขุนเขา      ทั่วหล้า

ไม้งามป่าของเรา            เป็นดั่งธรรมชาติ

ในแผ่นผืนแดนฟ้า         ที่ตั้งเมืองไทย

 

ดินแดนทองแผ่นฟ้า      กว้างไกล

เกิดก่อวัฒนธรรมใน       แว่นแคว้น

ศิลปเหล่าชาวไทย     งามยิ่ง

รักษ์สิ่งนี้ไว้แม้น     ยิ่งด้วย  หัวใจ

 

อีกบทน่ะ (ร่ายยาว) ม.5

ภูเขาผืนป่ากว้าง  เย็นซาบซ้านลมหนาว  มองดูราวเมฆบัง  หมอกลงฝังหลังเขา

แดดส่องเอาความชื้น      ผืนป่าฟื้นสดใส  น้ำรินไหลเอื่อยเอื่อย  พัดพาเรื่อยดินถม

ความอุดมชุ่มชื้น  ช่วยพลิกฟื้นชีวิต  ผ่านวิกฤติหล่อเลี้ยง      เปรียบดั่งแสงส่องหล้า

ทั่วฟ้าแดนไทย

 

 

edit @ 8 Sep 2009 18:46:30 by เ รื่ อ ง ร า ว ดี ๆ มี ไ ว้ แ บ่ ง ปั น

จะรู้ว่าโลกนี้กว้างใหญ่..ก็ต่อเมื่อเราได้ออกเดินทาง

จะรู้คุณค่าของอะไรในสักอย่าง..ก็ต่อเมื่อเราได้เสียมันไป
จะรู้ความหมายของฟ้าหลังฝน..ก็ต่อเมื่อเราผ่านพ้นมันมาได้
จะรู้ว่ายังมีเรื่องอีกมากมาย..ก็ต่อเมื่อเราเปิดใจยอมรับมัน
จะรู้ว่าในหนังสือมีอะไร..ก็ต่อเมื่อเราได้ลองเปิดอ่าน
จะรู้เวลาของดอกไม้บาน..ก็ต่อเมื่อเราเฝ้าตามอยู่อย่างนั้น
จะรู้ว่าเสียงหัวเราะมันมีค่า..ก็ต่อเมื่อเราเสียน้ำตาในสักวัน
จะรู้ถึงความในใจของกันและกัน..ก็ต่อเมื่อเราได้พูดมันออกไป
จะรู้ว่าอะไรที่เรียกว่าคิดถึง..ก็ต่อเมื่อในความคิดคำนึงมีใครสักคน
จะรู้ความหมายในคำว่ารักสักหน..ก็ต่อเมื่อมีใครบางคนให้หวั่นไหว
จะรู้ว่าค่ำคืนนี้คงไม่เงียบเหงา..ก็ต่อเมื่อทุกเรื่องเล่าได้มีโอกาสบอกไป
จะรู้ว่าทุกคำพูดหมดความหมาย..ก็ต่อเมื่อคนๆนั้นไม่อยู่ให้บอก

คำพูดบางคำทำร้ายคนฟังได้น่าดู
ถ้าจะให้ไม่แคร์เนี่ย ทำได้ยากแน่นอน

ฉันเคยรู้สึกแย่ กับคำพูดแย่ ๆ ของคนหลายคน
คำพูดของเขาทำให้เราหมดความนับถือตัวเอง
บางครั้งมันอาจถึงขนาดทำให้ชีวิตเปลี่ยนไป
บั่นทอนสุขภาพกายและใจ

คำพูดทิ้งยาพิษไว้ในใจเรา แล้วก็หนีลอยนวล

คนที่แย่คือคนฟังสิ...
ฉันเลยเปลี่ยนความคิดใหม่
พยายามหาเหตุผลเพื่อเข้าใจพวกเขา
คนที่ชอบติข้อบกพร่อง
ตอกย้ำปมด้อยของคนอื่น เพราะต้องการให้ตัวเองดูดี

คนพวกนี้มีปมด้อยในใจ ชอบสร้างคุณค่าให้ตัวเอง
โดยการติคนอื่น เพื่อลดคุณค่าของคนอื่น
จิตใจเขาขุ่นมัว มองไม่เห็นความดี ความสวยงาม

และสิ่งดี ๆ ในตัวคนอื่น เพื่อนำมาพูดถึง
บ่อยครั้งที่เรามักเจอคำพูดแย่ ๆ จากคนรอบข้าง

ถ้าไม่รู้จักดูแลจิตใจ ความรู้สึกของตัวเอง
เราจะถูกบั่นทอนทีละนิด...

คนข้าง ๆ ฉันคนหนึ่ง ชอบล้อปมด้อยของคนอื่น
ด้วยคำพูดรุนแรง แล้วหัวเราะอย่างมีความสุข
ว่าคนนั้นขาใหญ่ ว่าคนนี้ตัวดำ
ยิ่งถ้าเขาล้อใคร แล้วคนฟังนั่งปาดน้ำตา
เขายิ่งมีความสุข

ที่สำคัญคนที่เขาติ ก็เป็นเพื่อนที่แสนดีของเขาทั้งนั้น...

ฉันพยายามเข้าใจเขา เพื่อดูแลหัวใจตัวเอง
ไม่ให้ถูกบั่นทอนไปตามคำพูดของคนประเภทนี้

เข้าใจอย่างเดียวไม่พอ ต้องหาทางตอบโต้
เพื่อสะกิดให้เขารู้ตัวว่าเขากำลังติเราอยู่
เพราะเขาจะอาย และรู้ตัว
แต่ถ้าเราไปโวยวาย อับอาย
เขาจะยิ่งสนุก และทำบ่อยขึ้น
พอเขาว่าอะไรมา ฉันจะทำเฉย ๆ

เดี๋ยวเขาหมดสนุกก็เลิกไปเอง
ถ้ายังไม่เลิกต้องหาคำพูดเจ็บ ๆ ตอบโต้ไปบ้าง

(อย่าว่าฉันร้ายนะ) แค่อยากให้เขารู้ตัว
แล้วได้ผลด้วย เขาจะเงียบไปพักใหญ่ ๆ เชียว
ที่สำคัญใจเราต้องหนักแน่น อย่าหวั่นไหว
ที่เขาว่ามา เป็นปมด้อยของเราก็จริง
แต่คนเราเลือกเกิดไม่ได้
ที่เขาติมาเพราะเขามองหาส่วนแย่ ๆ ของเราต่างหาก

ที่ดีๆ ก็มี แต่เขาไม่พูด
ตัวเราย่อมรู้ตัวเองดีที่สุด
เชื่อในคุณค่าของตัวเอง ไว้ใจตัวเอง
ดูแลหัวใจของเราให้ดี
เรียนรู้ที่จะปฏิเสธคำพูดแย่ ๆ จากคนอื่น
รู้แหล่งที่มาอย่างมีเหตุผล
แล้วจะไม่มีอะไรมาบั่นทอนหัวใจเราได้เลย...

- ขอขอบคุณเจ้าของบทความ